balbon

EXPLICIT CONTENT, parental guidance is advice.,.,

Ito yung mga kwentong nagagawa ko pag may tama ako., pag naka-tira ng katol., tulad ngayun., (sana magustuhan nyo hehe.,)

Ito’y kwentong ewan, ngunit hango sa totoong buhay na gawa ni JD ang taong ka-tandem sana Chiz Escudero nung tatakbo siyang presidente ng pilipinas, kaso biglang umurong ang bayag.,


BALBON

late na naman ako gumising, diko mamulat ang mata ko,
ang mga matang kasing laki ng mata ng tarsier, parang naging mata ng mga chekwang puyat
malamang late na din ako makakarating sa opisina, pagbangon diretso sa banyo,
shit, ngayun pa sumabay ang pagtawag ni marcos., tawag ako ng mahiwagang trono.
pagkatapos maligo, nagtimpla ako ng kape sabay nagpahid ng palaman na mayonaise sa mainit na pandesal.,
yun oh., umasa pang may pandesal dito, loaf bread pala, ung Gardenia.
Pasok sa kwarto pagkatapos para magbihis, sabay pindot sa iphone (yabang.,.,)
para makita kung ilang minuto pa bago dumating ung bus na numero
64 sa pagkalayu layung bus stop sa bahay (mga isang dipang layo) paglitaw.,
ching 10 minutes before arrival.
Napamura ako, putang-ina 10 minutes na lang,
tsaka pa lang ako kikilos ng pagkabilis bilis,., ung kaninang kilos na parang Pong Pagong
ngayon parang naging The Flash na sa kadahilanang ayaw ko din namang malate,
o kaya hintayin ung susunod na bus na malamang after 30 minutes pa ang dating.,
at mas lalong ayaw ko magtaxi dahil sayang ang salapi na dugo’t pawis ang puhunan para kitain.

Pagkabihis, iinumin na yung kape na siguradong kasing lamig na ng ilong ng pusa.
Bibitbitin na lang ung tinapay, at ibubulsa ung cotton buds
dahil sa elevator na ako maglilinis ng tenga ko,
Pagpindot sa elevator, putik nasa ground floor,
hihintayin ko pa ito kasi naman nasa 17th floor lang nman ang tirahan ko.,
sobrang nasa ibaba.,
pagsakay, pag minalas lintik halos lahat ng floor may buwisit na sasakay.,
mga instik na di mo malaman kung naligo o nagwisik lang ng tubig sa mukha.,
nakalongsleeve na hinahabol pa ng plantsa.,
dati hindi ako nakakalabas ng bahay pag di plantsado ung damit ko
ung tipong uulitin ko pang plantsahin hanggat may gusot.,
pero ngayun balewala na ang gusot., may natutunan ako sa kanila.,
isabit mo lang ang damit mo at ipaubaya mo na kay gravity ang pagplantsa.
mabalik tayo, sa wakas nakalabas din ako ng elevator, sabay tatakbo papunta sa isang dipang layong bus stop.,
ahhhhhhh nasa overpass pa lang parating na ang bus,
sa overpass bigla akong napahinto, kunyari napagod nako sa kakatakbo, yun naman pala eh,
kasi naman nakasalubong ko yung mga estudyanteng kapareho ng suot na damit ni sailormoon natural naman lilingunin ko,
may halong berde din naman ang dugo ko eh parang yung kay Slimer, The Grinch o kaya kay The Mask,
bakit kaya ang hilig ni Ace Ventura gumanap ng taong berde noh?.,
san na nga ba ako? ah sa oberpas, paglampas ng mga estudyante sabay tatakbo ulit
kasintulin ng takbo ni Stephen Chow sa palabas na Kung Fu Hustle
nung hinahabol siya nung babaeng may kakayahang gumawa nung Lion Roar Technique
at ginamit nya pang side mirror ung mga kutsilyo na nakatarak sa balikat nya,
parating na yung bus, kulang na lang sigawan ko si manong driver ng “hooooyyy kulugooooo pahintaaayyy.,.
hay buti na lang umabot, pagpasok sa bus, un oh,
sila na naman ang mga kasabay ko, paulit-ulit na lang,
ay may bago, syempre yung maganda lang ang napansin ko,
ang ganda kamukha ng bebot ni Papa Dongding.,
sino ba yun? tama, tama si Darna, ung babaeng mahilig magbato “Ding ang bato”
napa-WOW ako wala siyang katabi sa upuan, tabihan ko kaya?
Nilakasan ko ang loob ko, para akong nanghiram ng powers kay The Hulk,
feeling ko kasi ang laki ng katawan ko, tipong sasabog yung mga muscles ko,
pag-upo ko sa tabi niya, Shyet ang pogi ko.,
kaso ilang sandali pa may napatunayan ako, totoo pala yung kasabihang
“don’t judge my brother he’s not a book” nyeeekk kay Ms Melanie Marquez pala yun,
ito pala yung totoo “don’t judge the book by its cover”
sukat ba namang ayusin nya yung aircon sa taas ng wall ng bus,
natural tinaas nya yung kamay niya at pinasilay niya sa akin ang kanyang malupit na armpit,
yun lang.,., kala ko jackpot na.,.,
Nagulantang ako sa aking nakita, muntik ng lumuwa yung aking mga MATA.,
pakingshet BALBON, anak ng putakte long hair pala ang kili kili ni ate.,
panalo sobrang panalo., may halo pang amoy na pumuputok-putok.,
nanlupaypay ako parang sinagasaan ng isandaang pison.,
sabay napamura “putang-ina, pagkaaga-aga may putok ka na agad., parusaaaa kaaaa,.,.,” hehehe.,
Umabot din naman ako sa opisina., yun nga lang gaya ng dati., parang sa Lamoiyan lang.,
LATE na naman hehe.,

maraming salamat

“tay, kuya jun, kuya den,
salamat po sa pagsuporta sa akin
kahit medyo natagalan pag-graduate ko
ngayon graduate na ako
salamat kasi lagi kayung nandyan
para kay mama din ito, sayang wala siya”

yan ang mismong text message na natanggap ko kagabi
mula kay bunso
natutuwa ako kay bunso
pero nalungkot din ako kasi naalala ko si mama
naluluha nga ako habang binabasa ko ung text
natutuwa ako para sa kapatid ko
sa wakas graduate na din siya
kaya na din nya tumayo sa sarili niya
di ko na siya aalalahanin masyado
dahil alam kong may ibubuga na siya
sabi niya nga pagtawag ko
professional na ako., ok na ako.,

naisip ko din
nung ako yung nasa katayuan niya
di ko man lang nagawang magpasalamat
kahit sa text lang
kahit yun lang hindi ko nagawa
hindi ko man lang nasabing
salamat tatay
salamat mama
kahit alam kong galing sa
pawis at paghihirap nila kaya ako nakatapos.,

gusto ko tuloy sumigaw ngayon.,
MARAMING SALAMAT sa inyo
tatay, mama.,
wala ako sa kalagayan ko ngayon
kung hindi dahil sa inyo.,salamat po.,
patawad po hindi ko nagawa yun noon.,

minsan

minsan nahuhuli ko ang sariling nakangiti,
malayo ang tingin, malalim ang iniisip,
pasensya na, sana maintindihan mo,
gusto lang kitang makasama lagi

magpapasko na ang simoy ng hangin
ayaw kong ako ay lisanin
ngayon pa, na ikaw ay hinahagkan
huwag na sanang ako’y iwanan

minsan nga siguro strikto ako
minsan nga matigas ang ulo ko
ngunit sana maisip mo din
kabutihan mo lamang ang tangi kong hangarin

patawarin mo sana ako
kung luha’y dumadaloy sa mga mata mo
sana’y bisig ko ay sandalan mo
upang sama ng loob mo’y mapawi ko

tuwing luha mo’y nakikita ko
di mo lang alam puso ko’y nagdurugo
bigyan mo sana ng pagkakataong muli
upang sa mga pagkukulang ay makabawi

kwentong ewan

sarap matulog,
buwisit may pasok pa kasi
sana payday na lang lagi
sana sabado na lang lagi

bakit ang weekdays
ang haba haba
pero bakit ang weekends
ang bilis bilis

pag nasa office ka
antok na antok ka
pero pag-uwi mo naman ng bahay
di ka naman makatulog

ang dami kong trabaho na nakapila
pero minsan ayoko ng gawin
gusto ko ng maging malaya
malaya sa mga bagay na nais kong gawin

ngayon tamad na naman akong magtrabaho
kahit madami akong trabaho
parang gusto kong gumawa ng wala
hayan dalawang oras na ang lumipas,
malapit na naman magtanghalian

dito sa bansang ito
ang hilig ng mga tao sa pagkain
ang dami nilang uri ng pagkain
kaso ang nakakainis pagkain na hindi mo makain

kahit gutom na gutom na ako
minsan wala pa rin akong gana
kasi naman, itsura pa lang ng pagkain
nakakaumay na. walang kamatayang curry, noodles at tokwa

buti na lang bumawi sila sa mga fruit juice
kasi masarap ang mga juices dito
masarap mga inumin, paborito ko yung ice kachang
kaso nga lang walang libreng inumin kahit drinking fountain
pati tissue nga sa mga kainan hindi libre

naisip ko tuloy
WOW mas mayaman pa pala ang pinas
atleast sa pinas, kahit sa turo-turo lang
libre ang inuming tubig at mainit na sabaw
may kasama pang tissue
oh san ka pa., hehehe.,

hayan tatlong oras na lang
uwian na naman
napakatagal talaga ng 05:30pm
yan lang ang lagi kong inaabangan

pag-patak ng 05:30
sign-out agad
walang pakialaman
hanggang dun lang ang bayad sa akin eh

libreng OT
no-way, di kasama sa bokabularyo ko yun
sori na lang kung may trabahong hindi pa tapos
pasensya na may bukas pa naman

anong klaseng kwento ito
san san nako nakarating
mga kwentong walang kabuluhan
di alam kung anong pinagmulan

o siya cge na
mag-a-ala singko y medya na
oras na naman ng uwian
oras na naman para boss ko’y takasan

sasakay na naman ako
sa bus numero siyamnapu
pagkatapos lilipat sa isang bus
numero animnaput-apat
para makauwi sa bahay

hay., araw araw pa-ulit-ulit na lang
ay bukas pala, mag-iiba
ako’y tutungo doon sa Johor Bahru
duon sa nakakatakot na bansang Malaysia

may pabibili kayo? Hehehe.,
uwian na.,

laging tandaan ang kasabihang

“There’s always tomorrow, Kaya magtira ng trabaho para bukas”

para sayo

TABA

Mula nung unang kita’y makita
Unang pagkakataon pa lang ay nabighani mo na
Kaya’t gumawa ng isang eksena
Upang lubusan kita’y makilala

Isa kang babaeng, lalake kung umasta
Pagkaganda-ganda ngunit siga sa eskwela
Puso ng mga kalalakihang kilala ko’y bihag mo na
Ngunit di ko maintindihan kung bakit sa akin ay lumalapit ka

Manligaw sayo’y pinag-isipan ko pa
Pagka’t ikay nagmamahal sa isang gwapong PAPA
Pag kasama mo siya’y tuwang tuwa ka
Ikwento sa akin ay ginagawa pang talaga

Sa isipan ko’y sariwa pa
Nang lapis na panulat ko’y hiniram mo pa
Paghingi ng tulong ay aking labis na ikinatuwa
Ngunit ang lapis pala ay para lamang ipahiram sa kanya

Sa panliligaw sayo’y madaming pinagdaanan
Pagtingin sa akin ay di ko maintindihan
Mga asungot mong kaibigan, akoy kinamumuhian
Buti na lang at nagising ka’t mabuting pinagisipan

Sa wakas ika’y napasagot ko na
Matamis mong OO’y narinig sa tenga
Masarap na pagmamahal iyong ipinadama
Ako’y natuwa’t abot langit ang ligaya

Sa matagal nating pagsasama
Sinubok tayo ng tadhana
Sa lungkot at ligaya tayo’y nagsama
Sana habang buhay tayo na nga

Sampung taon mula noon
Nandito pa rin tayo hanggang ngayon
Mga pagkakamaling naranasan
Sana nama’y ibaon na natin at kalimutan

Maraming salamat sayo TABA.,

assignment ng anak ni efren pinagawa lang hehe

Ang Aking Buhay

Sampung taun na ang ginugol ko sa aking buhay
Bigay ng Panginoong makapangyarihang tunay
Sa pamamagitan ng pagmamahalan ni inay at itay
Kaya’t sa inyo ngayun ang buhay ko’y inaalay

Salamat sa iyo aking inay
Siyam na buwan sa sinapupunan mo ako’y tinaglay
Hanggang sa ngayon oras mo’y binibigay
Upang paglaki ko’y maging matiwasay

Salamat din sayo aking itay
Alam kong pagmamahal mo’y walang kapantay
Buong buhay mo’y iaalay, lahat ng bagay ay ibibigay
Basta’t para sa amin ni inay

Bilang ganti ko sa lahat ng kabutihan nyo
Pag-aaral ko’y aayusin ko
Pagdating ng panahon, diploma ko’y iaabot sa inyo
Yan po ang pangako ko, itaga nyo man sa bato

Ang buhay ko po’y makabuluhan
Dahil punong puno ito ng pagmamahalan
Pagmamahalan na hindi matatapatan
Nang kahit anong bagay o kahit ano pa man

pangungulila sa TOCINO

San ka man patungo
Tiyak ako mamimiss mo pa din ang pinas
Ang mga pagkaing sa pinas lang matatagpuan
At angkop na angkop sa iyong panlasa
Sigurado din
Mamimiss mo ang traffic sa edsa
At ang baha sa espanya
Mga jeep na hataw kung umarangkada
At mga fx na may air con nga., mainit naman ang buga
Mamimiss mo din si manong na taga-tawag ng pasahero
Quiapo, Quiapo, Quiapo
Oh makikiusog nalang kaliwat kanan pa yan oh
Pakikalong na lang ang bata at mkikiipit na lng
Mamimiss mo din ang karatulang “walang tawiran, nakamamatay”
At ang mg a kulay pink na proyekto ni bayani na walang humpay
Ang mga padyak driver
Na parang de gasolina ang bisikleta nila kung managa
Lalo na pag tag-ulan at bumabaha
Ang araw araw na siksikan sa lrt at mrt
Lalo na pag uwian na at amoy pawis na ang lahat
Si Manong tsuper na sasabihan kang
“brad heto pamasahe mo oh, lipat ka na lang sa kabila”
Mamimiss mo din ang pambansang hamburger ng pilipinas
Ang yum burger ni Jollibee
At classic burger ni tropical hut
Sama mo na din ang sago’t gulaman sa may kanto
At ang tinutusok na kwek kwek ni manong
Ang mainit na pandesal sa umaga
Kasabay ng tilaok ng mga manok
Mamimiss mo din ang kabi-kabilang rally sa kalsada
Lalo na sa mendiola at welcome rotonda
Mamimiss mo din ang nunal ni ate glo
Sumalangit nawa
Ay, sorry, buhay pa nga pala siya

Ganun nga siguro talaga ang pinoy
Sala sa init, sala sa lamig
Pag nasa pinas ka gustung gusto mong mangibang bayan
Pero pag nasa ibang bayan ka na, gusto mo naman bumalik ng pinas
Kala ng iba masarap mamuhay sa ibang bayan
Ang hindi nila alam, mali ang kanilang akala
Mahirap baguhin ang mga bagay na nakagawian na
Mahirap manirahan sa lupang hindi mo naman masasabing sayo talaga


Haaayyy naku, nakakamiss na talaga ang pinas
Nakakamiss lahat ng bagay na nasa pinas
Sa totoo lang.,,.
Namimiss ko na ang.,.,.,.,,,,….TOCINO..,
lalo na ang baby ko., hehe.,